Structural Liquidity

NRB separates liquidity into:

• Structural liquidity, driven by persistent factors such as large remittance inflows and foreign exchange purchases by NRB, and
• Regular and contingent liquidity, driven by temporary factors such as tax payments, government spending timing or festival demand for cash.

Monetary Policy 2083/84 states that NRB will use instruments of different maturities depending on the nature of liquidity: longer instruments for structural liquidity and shorter ones for regular and contingent needs.

For structural surplus, NRB issues NRB bonds (for example Rs 200 billion of one-year bonds in Poush 2082) and long-term deposit collection; Monetary Policy 2082/83 said NRB bonds would be issued as needed for structural liquidity. For short-term surplus it uses the SDF and short deposit auctions.

राष्ट्र बैंकले तरलतालाई यसरी छुट्याउँछ:

• संरचनागत तरलता, जुन ठूलो विप्रेषण आप्रवाह र राष्ट्र बैंकले विदेशी मुद्रा खरिद गर्दा आउने जस्ता दिगो कारणबाट हुन्छ,
• नियमित र आकस्मिक तरलता, जुन कर भुक्तानी, सरकारी खर्चको समय वा चाडपर्वको नगद माग जस्ता अस्थायी कारणबाट हुन्छ।

मौद्रिक नीति २०८३/८४ अनुसार तरलताको प्रकृति हेरी संरचनागत तरलता र नियमित तथा आकस्मिक तरलता व्यवस्थापनका लागि फरक अवधिका उपकरण प्रयोग गरिनेछ।

संरचनागत अधिकता खिच्न राष्ट्र बैंकले राष्ट्र बैंक ऋणपत्र (जस्तै २०८२ पुसमा रु २०० अर्बको एक वर्षे ऋणपत्र) जारी गर्छ भने छोटो अवधिको अधिकताका लागि स्थायी निक्षेप सुविधा र छोटो निक्षेप बोलकबोल प्रयोग गर्छ।