Foreign ExchangeForex / FX

Foreign exchange includes foreign currency notes and coins, balances in foreign currency accounts, foreign currency cheques, drafts, traveller's cheques and other instruments payable abroad. The foreign exchange market is where currencies are bought and sold, mainly among banks, central banks, corporates and dealers.

Transactions include spot deals (settled within two business days) and forward deals (settled at a future date at a rate fixed today), as well as swaps and options.

In Nepal, foreign exchange is regulated under the Foreign Exchange (Regulation) Act, 2019 BS and the Nepal Rastra Bank Act, 2058. NRB, through its Foreign Exchange Management Department, licenses banks and money changers to deal in foreign currency, issues foreign exchange directives on import payments, travel, education, medical treatment and other facilities, and manages the country's foreign exchange reserves. The Nepali rupee is pegged to the Indian rupee, while rates against other currencies are market-determined, with NRB publishing reference rates daily.

Nepal has current account convertibility for permitted transactions but maintains controls on the capital account.

In Nepal, NRB's Foreign Exchange Management Department regulates foreign currency under the Foreign Exchange (Regulation) Act 2019 and its Unified Circular 2082. A Nepali travelling outside India can get up to US$3,000 per trip against a passport and confirmed air ticket, of which at most US$500 in cash and the rest by card or draft. Migrant workers get up to US$500 for Japan, South Korea, Europe, the US, Canada and Australia, and US$200 elsewhere; business-promotion trips up to US$5,000; land travel to Tibet or SAARC countries other than India up to US$1,000 per trip and US$2,000 a year. A citizen may keep up to US$1,500 in foreign cash; any excess must be exchanged or deposited in a foreign-currency account within 35 days. Banks may exchange at most US$5,000 at a time, except for declared foreign earnings.

विदेशी विनिमयमा विदेशी मुद्रा नोट र सिक्का, विदेशी मुद्रा खाताको मौज्दात, विदेशी मुद्राका चेक, ड्राफ्ट, ट्राभलर्स चेक र विदेशमा भुक्तानी हुने अन्य उपकरण पर्छन्। विदेशी विनिमय बजारमा बैंक, केन्द्रीय बैंक, कम्पनी र डिलरबीच मुद्रा किनबेच हुन्छ।

कारोबार: स्पट (दुई कार्यदिनभित्र फर्छ्यौट), फरवार्ड (आज तय भएको दरमा भविष्यमा फर्छ्यौट), स्वाप र अप्सन।

नेपालमा विदेशी विनिमय (नियमित गर्ने) ऐन, २०१९ र नेपाल राष्ट्र बैंक ऐन, २०५८ अन्तर्गत नियमन हुन्छ। नेपाल राष्ट्र बैंकको विदेशी विनिमय व्यवस्थापन विभागले बैंक र मनी चेन्जरलाई इजाजत दिन्छ, आयात भुक्तानी, भ्रमण, अध्ययन, उपचार लगायत सुविधाका निर्देशन जारी गर्छ र विदेशी विनिमय सञ्चिति व्यवस्थापन गर्छ। नेपाली रुपैयाँ भारतीय रुपैयाँसँग स्थिर (pegged) छ र अन्य मुद्रासँग बजारले दर निर्धारण गर्छ।

नेपालमा विदेशी मुद्राको नियमन नेपाल राष्ट्र बैंकको विदेशी विनिमय व्यवस्थापन विभागले विदेशी विनिमय (नियमित गर्ने) ऐन, २०१९ र एकीकृत परिपत्र–२०८२ अनुसार गर्छ। भारतबाहेक अन्य मुलुक भ्रमणमा जाने नेपालीले राहदानी र कन्फर्म्ड हवाई टिकटका आधारमा प्रतिपटक अमेरिकी डलर ३,००० सम्म सटही पाउँछन्, जसमध्ये बढीमा ५०० डलर नगदमा र बाँकी कार्ड वा ड्राफ्टमार्फत दिइन्छ। वैदेशिक रोजगारीमा जानेले जापान, दक्षिण कोरिया, युरोप, अमेरिका, क्यानडा र अष्ट्रेलियाका लागि बढीमा ५०० डलर र अन्य मुलुकका लागि २०० डलर, व्यापार प्रवर्द्धनका लागि प्रतिपटक ५,००० डलर, तथा स्थलमार्गबाट तिब्बत वा भारतबाहेकका सार्क मुलुक जानेले प्रतिपटक १,००० र वर्षमा २,००० डलरसम्म पाउँछन्। नेपाली नागरिकले बढीमा १,५०० अमेरिकी डलर बराबरको विदेशी मुद्रा नगदमा राख्न सक्छन्; बढी भएमा ३५ दिनभित्र सटही गर्नुपर्छ वा विदेशी मुद्रा खातामा जम्मा गर्नुपर्छ। बैंकले एकपटकमा बढीमा ५,००० डलर सटही गर्न सक्छ, तर भन्सार घोषणा गरी ल्याइएको विदेशी आर्जनमा यो सीमा लाग्दैन।